Омилени анимеа

Осврти и мислење за популарните и не-толку-популарните анимеа

Омилени манги

Осврти и мислење за популарните и не-толку-популарните манги

Топ листи

Годишни осврти на најдобрите манги и анимеа

Кратки анимации

Видео од кратки но слатки уживања

Музика во анимеата

Фантастичките почетни или завршни музички теми

8 август 2011 г.

The little mermaid... oops, goldfish

Денес, еден дечко ме потсети дека на времето пишував постови за аниме, без оглед колку луѓе ме читале или се согласувале со мене. Иако она што сакам да го променам на блогот е се’ уште under construction, eве еден пост изваден од архива и довршен, конечно, после точно година дена.

Тип:Филм
Премиера: Jul 19, 2008
Продукциски куќи: Studio Ghibli, Dentsu, d-rights, Toho Company, Walt Disney Studios<
Жанр: Adventure, Fantasy
Траење: 101 мин.
Рејтин: G -(за сите возрасти)

Режија, Сценарио, Оригинална идеа: Miyazaki Hayao
Музика: Hisaishi Joe
Сценографија: Yoshida Noboru
Директор на анимација: Kondo Katsuya
Директор на звук: Kimura Eriko
Директор на фотографија: Okui Atsushi
Извршен продуцент: Hoshino Koji
Продуцент: Suzuki Toshio Suzuki

Seiyuu:
Sousuke ~ Doi Hiroki
Ponyo ~ Nana Yuria
Fujimoto ~ Tokoro George

Како што важат очекувањата и критиките за големите филмски режисери, и големите филмски куќи, така важат и очекувања и критиките за големите аниме куќи и големите аниме автори. И кај нас, меѓу оние кои се аниме и манга фанови, а и оние кои само наслушнале што е тоа, познато е името на Studio Ghibli и Hayao Miyazaki. Дури и мојот личен, а и почетокот на овој блог ми беше врзан со Miyazaki. На блогот, се’ на се’ 6 постови:
poljaff_manga & anime: Hayao Miyazaki
poljaff_manga & anime: Spirited Away
poljaff_manga & anime: Spirited Away - ликови
poljaff_manga & anime: Nausicaa of the valley of the wind
poljaff_manga & anime: Howl's moving castle
poljaff_manga & anime: The anti-fascist flying pig


Искрено, не е можно да не сте фан на Miyazaki. Пред се’ поради неверојатната имагинативност и авантурите во кои ве води, конзистентноста во ексцентричниот стил на чудната приказна и (пре)слатките ликови. Јас лично се радувам на камео улогите на нему омилените лица. Чекам да видам кого ќе препознаам и климам задоволно кога ќе успеам да фатам некој негов trademark.

Но, Gake no Ue no Ponyo (Ponyo on the cliff by the sea), не би знаела така да го оценам, како што тоа го направија Venice Film Festival и Japan Academy for Animation. И овој пат (2008), со поддршка на Disney Studio, меѓународно промовиран, со помпезни кампањи и фестивалски прикажувања. Да, навистина, филмот има одлична анимација, интересен soundtrack, но толку е очигледно наменет за многу младата публика, што мене лично дури помалку ме иритираа претерано искрените карактери на златната рипка, Ponyo и петгодишното момченце Sousuke. Базирана на идејата за Малата сирена која сака да стане човек, но без длабочината на приказната на останатите филмови на Miyazaki, Ponyo останува фантастична и немирна детска авантура за која особено мора да сте расположени, за да уживате во неа. Доколку имате помало братче или сестриче, или your own little bundle of joy, филмот е возбудлива фамилијарна забава. Понекогаш, ваквите анимации одлично одмараат, посебно во пауза од blood-shed, fight-style анимеата, но понекогаш, едноставно, премногу е напорно да се вратите на своите 5 години и на „првата“ љубов. Понекогаш, ви е преку глава од cuteness overload и едноставно, не ви се гушка плишаното мече на вашата полица (if you actually have any).

Уф, сум била премногу moody пред година дена. Ама, бар искрено сум си ги опишала впечатоците од филмот. И денес можам да кажам дека не би го гледала филмот пак, веројатно се’ додека и самата немам дете. Не бев фасцинирана од начинот на кој беше адаптирана Малата сирена на Андерсен, веројатно зашто за мене и како сказна имаше некоја друга димензија. Иако, морам да признаам, она што ме воодушевува отсекогаш кај Miyazaki и Ghibli, е што успеваат во секој филм да ја доловат љубовта во секоја димензија над еротската привлечност, карактеристична за приказните од Западот и Дизни.

Оценки на аниме сајтови
ANN: 7.9 / 10.0
AnimeNFO: 7.2/10.0
Anime Source:0 9.0/10.0
Anime DB: 7.91/10.0
MAL: 8.11/10.0

Мои оценки
Приказна: 7.00
Карактери: 7.00
Гласови: 8.00
Цртеж и анимација:9.00
Звук и музика:7.00
Вкупно уживање:7.50

7 јули 2011 г.

Anemone short

19 март 2011 г.

Short and sweet



thnx to QUPO <3

5 јануари 2011 г.

Under construction?




Пробав,
Едноставно
Не ми се допаѓа повеќе
Начинот на кој ги пишувам моите осврти.

Бљак.
ми стојат моментално 3 поста во драфт, и незнам дали некогаш ќе излезат.

Well, it's been fun, until now.

11 декември 2010 г.

Long time no see

Не сум напишала одамна ништо.
Размислував да го променам дизајнот и концептот на блогот, можеби еден ден ќе успеам и во тоа, но во суштина не сум гледала одамна ништо.
Лажам...

Во суштина сум погледнала неколку епизоди од различни анимеа, ама не сум изгледала ништо.
Мојата листа на аниме кои ми се започнати, расте по стрмна нагорна линија. Дури и MAL го забаталив, за да не ме фаќа паника од што се’ треба да завршам со гледање.
Последниве неколку месеци ја затурив мојата „ненаситност од аниме“, и се посветив на „живите“ ликови од американските телевизиски серии. Да не набројувам сега, ама скоро да компензирав за сето време што досега го посветив на анимираните јапонски серии.
И со сите промени во мојот живот, малку повеќе се посветив на готвењето, особено во вештината и различните вкусови на мафините (можеби наскоро ќе започнам со пишување и на таков еден блог, едноставно од вишок време и само моментално пригушената желба да прибележувам се’.)

Сепак, од време на време, го отварам фолдерот со аниме на екстерниот диск наместо да буричкам по куповите дивидија - така ми е најлесно - постојано достапен и од двата компјутери. Насловите кои ги чепнав и за кои се надевам наскоро ќе успеам да напишам и стандарното краток осврт, а кои во меѓувреме ги препорачувам како не популарни и скоро непознати: Master Keaton, Skullman и FLAG.
И покрај мојата моментална доследност на „трендот“ на следење на моментално популарните американски ТВ серии, стојам зад мојата максима бар кога станува збор за аниме: Бидете авантуристи и дозволете си да најдете нешто различно од Bleach, без оглед дали имате со кога да го споделите тоа. Едноставно, аниме светот е навистина богат. И ако еднаш сте влегле во него, тешко дека ќе го напуштите засекогаш.

5 август 2010 г.

Mecha love story

Едно од оние аниме кои на мене бар оставија трага и ми останаа во сеќавање е Eureka SeveN. Во листата на MAL ми стои во Топ5, а ликовите сеуште ми се помеѓу омилените. Иако, вистина е, дека оние анимеа кои сте ги гледал меѓу првите ви се омилени и им давате високи оценки иако можеби не го заслужуваат тоа. Сепак, и покрај тоа што сум фан на mecha, military и sci-fi жанрот, ве уверувам дека ова е навистина одлично аниме и секогаш високо оценето меѓу добрите познавачи.

Eureka Seven, во Јапонија е познато како Psalms of Planets Eureka Seven (交響詩篇エウレカセブン Kōkyōshihen Eureka Sebun). Дел е од продукцијата на BONES заедничка творба на режисерот Kyoda Tomoki и сценаристот Sato Dai, двајцата со импресивни резимеа. Покрај одличното сценарио и многу добрата режија, впечатлив е и soundtrack-от на Sato Naoki, можеби и најдобриот дел од анимето. Ако сте фан на аниме музика, оваа е одлична епска инструментална оркестарска музика, која топло ја препорачувам.

Концептот на анимето е многу интересен, според мене. Во 50 епизоди ја гради приказната за Renton, 14-годишно момче со желба и талент за lifting (сурфање во воздух врз гасовитиот медиум trapar), кој по игра на случајот ќе успее да влезе во легендарниот тим на „бунтовници“ Gekkostate, запознавајќи ги пред се’ Eureka и нејзиниот Nirvash typeZERO. Серијата содржи огромен број теми и алегории, почнувајќи од насловите на епизодите (наслови на песни од Јапонија и светот), актуелни политички настани, расна интеграција, политичка коректност, сурф- и хипи- култура, родителство, фамилија, пријателство, љубов во сите дефиниции, потрага по идентитет, себе-откривање, себе-дефинирање, држење до идеали и принципи, баланс меѓу доброто и злото, правилното и погрешното, индивидуалното и заедничкото, слободата и должноста. Дури, алегорија имаат и имињата на ликовите, меѓу кои особено ми беа привлечни Charles & Ray (B)Eams (како брачниот пар архитекти).


Нормално, за сите оние кои ги сакаат овие жанрови, анимето е полно со терминологија за нова, измислена и фантастична земна и вонземна технологија. Во основа, многу потсеќа, како концепт на своите протходници NGE, Escaflowne и Ryvius, а од друга страна, покрај очигледната основа за Bounen no Xamdou, забележлива е и врската со поновите Dragonaut и Basquash. Анимацијата на mecha-та и сурфањето во воздух e фантастична. Се пазело особено на поедините детали, на јаките бои и општиот визуелниот впечаток, а особено на големите сцени и позадините. Ликовите се навистина добро и длабоко обработени, и релативно карактеристични за серијава. Има за секого по нешто, и ништо не е досадно. Добро, освен, тегнењето на приказната на крај на серијата. Последните 5-10 епизоди и временскиот распон кој го офаќаат малку се расплинија и целото дејство се стишува. Ама, покажете ми аниме кое завршило без епилог. Крајот е секогаш основата за приказната, бар во анимеата.

Покрај успешното аниме, секако следуваат манга верзии, light-novel и дури 3 игри. Но, морам навистина да го споменам долгометражниот филм кој во Јапонија го носи името Eureka 7 -Pocket full of Rainbows, зашто едноставно може подеднакво да ви се допадне едно потполно поинакво видување на светот, скоро спротивна приказна од алтернативен универзум, каде ликовите добиле сосема поинаква, да речеме „извртена“ улога. Најмалку, барем е прекрасно да се видат сцените на широкото ѕвездено небо во 1080р резолуција.